آیا از رفتار نوزادان (حتی اگر کلماتی زننده و زشت را با لحنی خندان و شاد به آنها بگوییم، چون متوجه نمی‌شوند چه می‌گوییم، می‌خندند و شاد می‌شوند) می‌توان نتیجه گرفت که یادگیری لحن و حالات چهره برای مغز راحت‌تر است از یادگیری زبان و کلمات و ربط دادن آنها به معانی منفرد؟