تحریک مغناطیسی فراجمجمهای (TMS) یک روش غیرتهاجمی و ایمن برای تحریک یا مهار نورونهای قشر مغز با استفاده از میدان مغناطیسی است. این تکنیک بر اساس اصل القای الکترومغناطیسی فارادی عمل میکند، به این صورت که جریان الکتریکی در کویل دستگاه، یک میدان مغناطیسی ایجاد میکند که از جمجمه عبور کرده و در مغز جریان الکتریکی کوچکی القا میکند.
انواع مختلف TMS شامل:
TMS معمولی (پالس منفرد) برای اهداف پژوهشی و تشخیصی با اثرات کوتاهمدت
rTMS (پالس تکراری) برای اهداف درمانی با اثرات بلندمدت
کویلهای مورد استفاده در TMS معمولاً به شکل عدد هشت هستند که امکان تحریک دقیق نواحی کوچک مغز را فراهم میکنند.
کاربردهای درمانی TMS و rTMS شامل:
افسردگی مقاوم به درمان (مؤثرترین و مورد تأیید FDA)
اختلال وسواس فکری-عملی
میگرن
دردهای نوروپاتیک
بازتوانی پس از سکته مغزی
در یک مطالعه بالینی بر روی بیماران مبتلا به افسردگی مقاوم، TMS با فرکانس ۱۰ هرتز روی ناحیه قشر پیشانی پشتی-جانبی چپ منجر به کاهش معنادار علائم افسردگی و نرخ پاسخ سه برابری نسبت به گروه کنترل شد.
در درمان وسواس نیز از dTMS (تحریک عمقی) برای بیماران مقاوم به درمان استفاده شده که نتایج امیدوارکنندهای داشته است.
مزایای اصلی TMS عبارتند از: غیرتهاجمی بودن، عدم نیاز به بیهوشی، عوارض جانبی کم و قابلیت استفاده در بیماران مقاوم به دارو. با این حال، چالشهایی مانند هزینه بالا و دسترسی محدود هنوز وجود دارد.
به طور کلی، TMS و rTMS به عنوان ابزارهای مؤثر در علوم اعصاب شناختی و روانپزشکی جایگاه ویژهای پیدا کردهاند و امیدهای تازهای برای درمان بیماران مقاوم به درمان ایجاد کردهاند.
