چیزی که من از مقاله فهمیدم اینه که دوپامین تحت سیستم مزولیمبیک تغییرات اصلی را بر روی پلاستیک سیناپسی ایجاد میکند.دوپامین به طور مستقیم از طریق عواملی مثل تقویت و تضعیف طولانی مدت سیناپس ها(LTD,LDP) و فعال سازی یک سری مسیر های درون سلولی مر تبط با یادگیری مثل ERK و MAPK اثر می گذارد.

این مسیر های درون سلولی از طریق گیرنده های دوپامینی(D1) فعال می شوند که باعث تغییرات پایدار سیناپسی و در نتیجه پایه ی یادگیری وابسته به پاداش است 

درآخر هم مقاله میگه که دوپامین باعث میشه محرک های مربوط به پاداش اهمیت بیشتری پیدا کنند.که از طریق پلاستیسیتی سیناپسی حافظه های پایدار برای این محرک ها ایجاد می کند.خیلی ساده بگم دوپامین با تغییر ساختار و قدرت سیناپس ها تعیین میکنه که چی ارزش یادگرفتن داره