میتوان که با خواندن مقاله Causal models of attention-deficit/hyperactivity disorder: From common simple deficits to multiple developmental pathways که به طور کلی توضیح میدهد ADHD فقط به خاطر یک ایراد در یک بخش خاص مغز نیست بلکه یک اختلال مولتی فاکتور است و به دلیل نقض در چند بخش از مغز رخ می دهد در این مقاله تو ضیح داده شده که بروز ADHD در افراد علت های مغزی متفاوتی دارد اما به طور کلی علائمی مشابهی دارند این ایرادات در مغز در سه مدل کلی دسته بندی میشوند مدل اول executive dysfunction یا همون نقص عملکرد اجرایی است که علائم ان مشکل در برنامه ریزی و توجه درازمدت است مدل دوم مدل Delay Aversion یا بی میلی به تاخیر است که این هم باز به سیستم پاداش مرتبط است و بدبن معنی است این افراد از تاخیر در دریافت پاداش و فعال شدن ریوارد سیستم نا راضی میشوند و با توجه به توضیحات مقاله این مدل به بخش های ریوارد سیستم و پث ویز های دوپامینی (مسیر) مرتبط است و مدل سوم بیان دارد که علائم Adhd در افراد شدت متفاوتی دارد مثلا فردی بی توجهی بیشتری دارد یا فرد دیگری دارای بیش حرکتی به مقدار بیشتر است یا مثلا بهضی ها به دارو پاسخ مناسب می دهند اما عده ای دیگر پاسخی نامناسب پس مشخص است با اینکه این افراد دارای اختلالی یکسان هستند اما سر منشا این اختلال در انها متفاوت است پس قطعا درمان های یکسان به طور موثر جوابگو نخواهند بود
خب من در قسمت اول تا حد زیادی مقاله را توضیح دادم مشخص است که در مدل اول که نقص اجرایی نام داشت و مربوط به Brain executive pathways هستند که مشخص است که نقضی کارکردی است و انچنان مربوط به دوپامین نیست و با دوپامین درمان نمیشود حالا در مدل دوم قضیه تا حدی بر عکس است همونطور که گفتم در مدل دوم که دیلی اورژن نام داشت فرد از تاخیر در فعال شدن ریوارد سیستم رنجور میشد که به مسیر های دوپامینی مربوط است در این مدل میتوان گفت که دوپامین میتواند کمک کننده باشد تا ریوارد سیستم فعال شود اما همچنان عیب های پث ویز های دوپامینی رفع نشدند پس انچنان راه حل موثری به نظر نمی رسد حالا مدل سوم به صراحت بیان میکند که ممکن است علائم Adhd در افراد تا حدی یکسان باشد اما شدت ان متفاوت است و پاسخ افراد به دارو ها متفاوت است و همانطور کا در بخش اول توضیح دادم این نشان میدهد که مشکلات Adhd به دلیل نقص در بخش های مختلف مغز بروز میکنند پس نمیتوان که Adhd را با دوپامین درمان کرد زیرا بیشترین نقش دوپامین که در مدل دوم بود باز هم راه حل درمانی نبود و بیشتر نقش سرکوب داشت پس به نظر میرسد که درمان در Adhd فردمحور است تا یک راه حل کلی داشته باشد
