امروزه اختصاص دادن ناحیه‌ای برای انجام کاری در مغز عملی ضعیف و بدون پشتوانه علمی در نظر گرفته می‌شود. این در صورتی است که ارائه بر پایه همین مفهوم روی هم سوار شده بود. هر چند که این نظریه کاملا هم بی‌معنی نیست اما اکنون برای توجیه «پردازش زبان» از مدل‌های جدیدتری استفاده می‌شود. آن مدل چیست و چگونه اختلالات زبانی را توجیه می‌کند؟